Wystawa zdjęć królewskiego fotografa

Archiwum Państwowe w Suwałkach zaprasza w dniu 31 maja br. o godz. 18.00 na otwarcie wystawy pt. „Suwalszczanin na królewskim dworze. Ludwik Szaciński 1844-1894”.

Wystawę zorganizowano przy znaczącym udziale Archiwum Państwowego w Krakowie. Jej bohaterem jest urodzony w Suwałkach Ludwik Szaciński, uczestnik powstania styczniowego, który by uniknąć represji musiał emigrować z kraju. Po tułaczce osiadł w Norwegii, w Christianii (obecnie Oslo). Zyskał ogromne uznanie jako fotograf w Królestwie Norwegii i Szwecji, nagradzany był także na wielu międzynarodowych konkursach. W 1888 r. mianowano go na stanowisko fotografa królewskiego. 

Wystawa prezentuje przegląd dorobku fotograficznego L. Szacińskiego, także jako fotografa dworu królewskiego. Ponadto ukazuje jego związek z miejscem urodzenia i regionem.

Ludwik Szaciński 1844-1894. Polak bardziej znany w Norwegii, niż na rodzinnej ziemi. Urodził się w Suwałkach w skromnej rodzinie urzędniczej, ale o szlacheckim rodowodzie. Później, na obczyźnie z dumą odwoływał się do swego herbu – „de Rawicz”. Miał 9-ciorgo rodzeństwa. Matka osierociła ich, gdy Ludwik miał 16 lat, a najmłodsza siostra zaledwie 3 lata. Członkowie rodu Szacińskich brali udział w ruchach narodowo- wyzwoleńczych: powstaniu listopadowym, wiośnie ludów. Nic więc dziwnego, że młody Ludwik dał się porwać idei walki o wolność ojczyzny w czasie powstania styczniowego. W 1863 r. ranny, dostał się do niewoli. Po brawurowej ucieczce ze szpitala, ponownie ranny, musiał szukać schronienia za granicą, ponieważ w kraju groziła mu kara śmierci. Tułał się po Europie, nie mogąc znaleźć sobie miejsca i zajęcia. Prawdopodobnie w Niemczech, w Würzburgu, uczył się fotografii u znakomitego Carla Dauthendeya. Ok. 1867 r. przybył do Sztokholmu.

Podobno, jak relacjonował Stanisław Przybyszewski, wkrótce po przyjeździe, podczas fotografowania, spotkał się z królem szwedzkim Karolem XV. Od pierwszej chwili zdobył uznanie króla i propozycję objęcia stanowiska nadwornego tresera psów, przy wykonywaniu obowiązków fotografa. Wkrótce jednak wraz z dwoma towarzyszami, emigrantami z Polski, wyjechał do Norwegii, królestwa połączonego unią personalną ze Szwecją. Osiadł w Christianii (Oslo) i wynajął tam atelier fotograficzne. Mimo dużej konkurencji utrzymał się na rynku i dzięki umiejętności nawiązywania kontaktów towarzyskich stał się modnym fotografem warstw wyższych: arystokracji, polityków, ludzi nauki i sztuki. Prawdopodobnie był również przez cały czas fotografem szwedzko-norweskiego domu panującego. Przypieczętowaniem tego było uzyskanie w 1888 r. stanowiska „Królewskiego Fotografa”. W latach 70-tych brał udział, z sukcesami, w wystawach międzynarodowych: w Drammen, Wiedniu, Filadelfii, dwukrotnie w Paryżu.

Z pomyślną działalnością zawodową łączył się dostatek finansowy. Układało mu się także życie osobiste. W 1871 r. zawarł związek małżeński z Huldą Hansen, doczekał się dzieci. Uczestniczył w życiu towarzyskim i społecznym, był członkiem Zjednoczenia Emigracji Polskiej w Norwegii, Norweskiego Klubu Łowieckiego, norweskiej loży wolnomularskiej (w której otrzymał wysoki VIII stopień), inicjatorem powołania Norweskiego Towarzystwa Fotograficznego. Jego pasją były polowania, zajmował się także modnym wówczas okultyzmem.

Nie był jednak szczęśliwy. Tęsknił za krajem. Bolał go brak możliwości powrotu do ojczyzny i spotkania się choćby na krótko, z rodziną w Suwałkach. Ludwik Szaciński, załamany, w wieku 50 lat popełnił samobójstwo. Został pochowany z należnymi honorami, a trumnę jego posypano polską ziemię, którą wcześniej sam sprowadził.

Fotografia rodzinna z widocznym wyposażeniem atelier. Atelier Szacińskiego lata 90-te XIX w., Oslo Bymuseum.

Fridtjof Nansen, polarnik, oceanolog, polityk, laureat Pokojowej Nagrody Nobla z żoną Evą Helene Sars. Atelier Szacińskiego 1889 r., Oslo Bymuseum.

Fotografia dziewczynki z lalką. Atelier Szacińskiego lata 90-te XIX w., Oslo Bymuseum.

Fotografia stylizowana. Atelier Szacińskiego lata 90-te XIX w., Oslo Bymuseum
 

Zawody w skokach narciarskich. L. Szaciński lata 90-te XIX w., Oslo Bymuseum.

Aktorzy – Laura Sophie Coucheron Gundersen i Sigvard Emil Gundersen. Atelier Szacińskiego lata 90-te XIX w., Oslo Bymuseum

Share Link: